Reading, lezing, luisteren?

“We gaan toch naar de film?” vraagt mijn moeder voor de 10e keer. “Nee mam. We gaan naar het Alzheimer café. Er zal weinig te zien zijn. Je zult moeten luisteren.“ Mijn moeder controleert haar tas. Heeft ze haar sleutel en haar portemonnee?
“We zijn wel vroeg voor de film.” zegt ze.
“We gaan niet naar de film, mam.” antwoord ik opnieuw.”We gaan naar het Alzheimer café. Daar moeten we vroeg zijn, omdat ik vanavond de lezing geef.” Ze kijkt me verrast aan. “Jij? Hebben ze jou daarvoor gevraagd? “ Ik knik.
“Wat ga je dan vertellen bij die film?” vraagt ze. Ik zucht. “Er is geen film. Het is een lezing over Intuïtie en dementie.” Mijn moeder denkt even na. “En jij gaat dat doen……. Kom je door mij op die dementie?“ Ik knik.
“Daar kan ik ook wel iets over vertellen.” zegt ze.
“Ja hoor. Je mag af en toe iets inbrengen.” antwoord ik. “Ik heb spelletjes en oefeningen, waarbij iedereen mee kan doen en iets mag zeggen. Ik wil dat het publiek niet alleen luistert maar ook iets zal ervaren. Het is een meedoe-lezing.”
Meer dan een half jaar geleden sprak ik al af dat ik deze avond zou verzorgen. “Hoe doe je dat …..een lezing?” vroeg ik me toen af. Ik mijmerde er over, bedacht wat ik wilde zeggen, vond er voorbeelden bij en activiteiten om het publiek te laten meedenken. Vanavond is het zover. Mijn moeder loopt apetrots door de zaal van het buurt-centrum. Ik leg mijn flyers klaar en test de microfoon. Om half 8 beginnen we.

SANYO DIGITAL CAMERA

Alzheimer café Oss

Het lukt. De zaal doet gelukkig vrolijk mee met de oefeningen en spelletjes, maar wordt daarmee tegelijkertijd ook aan het denken gezet. Er komen vragen los en worden ervaringen gedeeld. Soms wordt er gelachen en spontaan gereageerd, even later is het muisstil en luistert men geconcentreerd naar mij. Zeker als ik vertel over de readingen die ik geef. Reading is eigenlijk een Engelse vertaling van ‘lezing’. Letterlijk hetzelfde, maar inhoudelijk betekent het wat anders. Bij een reading verwoord je innerlijke informatie in een individuele ontmoeting. Bij een lezing deel je je ideeën en kennis met een zaal vol mensen.

Anouk en haar oma
Er komt een vraag uit de zaal. “Hoe doe je dat ….een reading?” Ik kijk Anouk even aan. Ze knikt. Ik mag vertellen over de ervaringen en ontdekkingen die wij die middag deden in een reading. Anouk is met haar 18 jaar de jongste in de zaal, die gevuld is met mantelzorgers, familie, hulpverleners en enkele mensen met dementie. Zij is geïnteresseerd in dementie omdat ze een sterke band met haar oma heeft, die vanwege haar Alzheimer in een verpleeghuis woont. Oma wordt blij als ze Anouk ziet, zo sterk zelfs dat ze altijd naar Anouk vraagt en haar kleindochter op de voorgrond plaatst. Anouk vindt het fijn dat ze iets voor haar oma kan betekenen, maar het legt wel een druk op haar schouders. Daarom heb ik in een reading naar het onderliggende verhaal van Anouk en haar oma mogen kijken om wat hulp te bieden in deze situatie. Anouk
Als ik me concentreer kan ik contact maken met innerlijk weten van zowel Anouk als haar oma en zo iets verwoorden van wat er in een diepere laag speelt. Ik vertel Anouk dat ik zie dat oma terug gaat naar haar jeugd. Oma heeft niet zoveel kans gehad zichzelf te ontwikkelen in haar meisjesjaren omdat ze het toen best moeilijk had en veel verantwoordelijkheid op zich moest nemen. In Anouk ziet ze zichzelf terug en kan ze contact maken met een jonge vrouw die zich wel in vrijheid kan ontwikkelen. Soms denkt ze zelfs dat ze haar kleindochter is. Dat kan benauwend voor Anouk zijn. Ik heb in het intuïtieve contact met oma duidelijk gemaakt dat ze haar energie bij zichzelf kan houden. Anouk voelde het verschil. Daarna heb ik met Anouk een oefening gedaan waardoor ze zich beter af kan schermen en toch contact met haar oma kan hebben.
De zaal luisterde ademloos naar dit verhaal. Het was één van de voorbeelden die ik gaf over de toepassingen van intuïtie. Het publiek voelde en dacht en bracht eigen ervaringen naar voren. Er ging een wereld open die iedereen wel leek te kennen, maar waar men nog niet zo naar gekeken had. “Intuïtie kun je niet leren.” merkte iemand op.
Dat is ook zo. Iedereen heeft het. Je kunt het niet leren, maar er wel beter naar luisteren.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s