Elk plekkie is Stekkie

 “Hoe is het op het Stekkie?” vraag ik aan mijn moeder. “Heel fijn.” zegt ze. Mijn moeder gaat 3 dagen in de week naar de dagbesteding Óns Stekkie’. “Is er niets veranderd?” probeer ik voorzichtig. Ze is verhuisd van locatie, heeft een andere groep en een ander gebouw. Maar het lijkt haar niet uit te maken. Ik heb een telefoongesprek met één van de begeleidsters en die vertelt me ook dat het lijkt alsof ze het verschil niet in de gaten heeft. Wonderlijk.

SANYO DIGITAL CAMERA

Dicht bij het Stekkie

“Ik ken het hier heel goed.” zegt ze een week later als we in de sneltram zitten naar IJsselstein om een oude tante te bezoeken. “Oh, hier heb ik zo vaak gewandeld. Ik herken alles. Wat grappig dat we hier zijn!” roept mijn moeder enthousiast uit. “Ik zal lachen als straks blijkt dat tante Bets vlak bij mij woont. We zijn nu namelijk heel dicht bij het Stekkie.” gniffelt ze in zichzelf. Ze lijkt steedsbekende plekken te herkennen. Haar Stekkie is overal! In werkelijkheid ligt de flat van haar tante, mijn oudtante, helemaal niet vlak bij haar huis, zelfs niet in Brabant. Mijn moeder blijft geboeid naar de omgeving kijken. “Ik ben zo benieuwd hoe het straks verder gaat.“
We eten taartjes en drinken thee. Herinneringen worden opgehaald. Mijn oude tante is 96 en woont nog in haar eigen flat. “Leeft ze nog!” had mijn moeder uitgeroepen toen ik vertelde dat we haar gingen bezoeken. Ja zeker. Of ze nog leeft. Ze is net als mijn moeder zelfs nog bijzonder levendig. Ik wissel mantelzorg-ervaringen uit met mijn achternicht, terwijl onze moeders aan de theetafel met elkaar kissebissen. “Luister nu eens naar mij!” hoor ik mijn oudtante zeggen.

Waar is de groep?

SANYO DIGITAL CAMERA

Wanneer komt het busje?

Mijn moeder zal die nacht bij mij in Utrecht logeren. Ze geniet van de stad, de plaatsnamen die ze kent, de huizen die haar aan vroeger doen denken, mijn poes die haar begroet. “Wat heb je toch een mooi huisje! “ Ze loopt vrolijk rond, doet de afwas en gaat tevreden op de bank zitten breien. Als ze moe is weet ze haar bed boven te vinden. “Ik ga even liggen hoor.“ Mijn moeder slaapt wel vaker ’s middags een uurtje.
Maar als ze wakker wordt is er opeens iets veranderd. “Waar zijn de anderen?” vraagt ze ongerust. “Welke anderen?” Ik begrijp niet wat ze bedoelt. “We zijn hier toch altijd met een groep?” Mijn moeder kijkt zoekend om zich heen. Ik begin nu te vermoeden dat ze het over het Stekkie heeft. Ik leg haar uit dat het weekeind is. Ze logeert nu bij mij, we zijn slechts met z’n drieën. Deze informatie gaat er bij haar niet in. Steeds blijft ze zoeken naar de groep en begrijpt ze niet waar ze is. Ze is onrustig en paniekerig. “Wanneer komt het busje?“ vraagt ze. Tja….Wat moet ik er tegenin brengen? Zo verward heb ik haar nog niet meegemaakt. Het maakt niet uit wat ik zeg, ze komt steeds weer terug op hetzelfde grote vraagteken. Dit is zo’n situatie waarin alleen het intuïtieve contact nog werkt. Ik probeer haar gerust te stellen met een gronding en energie. Het helpt een beetje.
Herpen1We besluiten haar ‘s avonds nog terug te brengen naar huis. Dan maar een uur rijden in het donker naar het zuiden. En straks weer terug. “Gaan we wel de goede kant op? “ vraagt mijn moeder bezorgd. “Deze plaats ligt niet bij Herpen.” Klopt. We zijn niet bij Herpen, maar in Utrecht. Ik geef al geen antwoord meer, nu ik al zo vaak heb proberen te vertellen hoe de vork in de steel zit. Ik zet een lied in om haar af te leiden. Dan denk ik aan Brabant want daar brandt nog licht. “Ik ben zo benieuwd hoe mijn huis er uit ziet…” mompelt ze als het even stil is. Thuis is alles nog hetzelfde, precies zoals het was. ZE wordt weer rustig.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s