Mantelzorgzorgen

Waarom hebben jullie zolang moeten wachten op een nieuw blog? Maakt mijn moeder niets meer mee? Heb ik geen inspiratie meer? Heb ik het te druk? Nee hoor. Ik was met iets anders bezig: Mijn moeder had een nieuw pasje voor de regiotaxi nodig. Ze is een half jaar geleden verhuisd en haar verpleeghuis ligt in een andere gemeente. Nou, dan moet er van alles geregeld worden. Een andere gemeente heeft weer hele andere systemen en bureaucratie. Pas na allerlei onduidelijke formaliteiten kan de aanvraag begin oktober worden ingediend. Half november heb ik pas antwoord en contact. Nu het formulier. Er moet een pasfoto op. pasfoto“Een pasfoto?” roep ik ontzet door de telefoon. Er gaan wel weer 2 weken overheen voor ik vanuit Utrecht op een weekdag kan komen om haar mee te nemen naar een fotograaf. “Mag ik misschien ook zelf een foto printen?“ Dat mocht gelukkig. Goede foto zoeken, juiste formaat maken, foto papier. Printer aanzetten. Alles blauw. Mislukt. Schoonmaken. Cartridge vervangen. Nog een keer. Alles geel. Mislukt. Nieuwe cartridges kopen. Ze lekken. Overal inkt. Dieptereiniging van printer. Nog een keer proberen. Eindelijk gelukt! Met zulke dingen kun je dus maanden zoet zijn. Ik ben regelmatig van alles voor mijn moeder aan het doen. Tijd die ik niet gebruik om leuke dingen met haar te doen; Liedjes zingen of een wandeling door haar goudgele bos maken. Ze beseft zelf niet wat voor werk er wordt verzet achter de schermen. Wél is ze vol verwondering en dankbaarheid over wat er ‘zomaar’ allemaal mogelijk is in haar leven. “Er gebeuren hier wonderen!“ roept ze uit. “En weet je? Ik heb vrijheid. Ik kan overal aan mee doen, maar niets hoeft. Ik kan gaan en staan waar ik wil. En de zusters zijn zo lief voor me.“
Het is etenstijd en ik stel voor om met haar beneden in het restaurant te gaan eten. “Nee hoor, ik eet hier.“ zegt ze. Ze wijst naar haar vaste plekje aan tafel. “Hier staat mijn bord.” Ze gaat vertrouwelijk om met haar medebewoners en met het verplegend personeel. “U wil zeker weer tomatensoep, mevrouw Pullens?“ de gastvrouw schept haar op. Ze lijken haar beter te kennen dan ik. Bespeur ik lichte jaloezie bij mezelf? Ik moet nog steeds wennen aan de nieuwe situatie.

Een nieuw hoofdstuk
Hoe moet het dan wel niet zijn als je je echtgenoot achterlaat in een tehuis? De mevrouw die vorige week bij me kwam voor ondersteuning, heeft haar man weer terug thuis genomen na een korte opname in een verpleeghuis. SANYO DIGITAL CAMERAHaar man voelde zich daar niet op zijn plaats en zij voelde zich schuldig. Ze wil hem niet tegen zijn zin laten opnemen. Begrijpelijk. Maar de situatie thuis is ondraaglijk. Haar man heeft dementie, vergeet veel, is erg afhankelijk en bovendien agressief. Hoewel ze zegt dat ze niets meer aan hem heeft en hij een klein lastig kind is geworden, kan ze hem niet loslaten.
Ik geef haar een korte reading, waarin het al snel duidelijk wordt dat er nog maar weinig over is van haar eigen levensenergie. We doen samen een ontspanningsoefening, zodat ze weer wat rust kan vinden. Vervolgens laat ik haar zelf in visualisaties naar haar thuissituatie kijken. We krijgen de slappe lach om wat we voor ons zien.  “Ik kan het ook, die intuïtie. “ zegt de vrouw. Ze verbaast zich over de ontdekkingen die ze doet. “Mijn man duwt me weg! Ja dat klopt, hij is eigenlijk altijd ontevreden, wat ik ook doe.” Vervolgens hebben we met visualisaties de verschillende verpleeghuizen bekeken. Het werd voor ons allebei duidelijk welke plek het beste bij haar man zou passen. Thee2Zou ze haar man nu kunnen loslaten? Ik hoop het, want deze mantelzorgster kan het bijna niet meer aan. Maar als het voor mij al moeilijk is mijn moeder over te dragen aan een zorgprofessionals, hoe zal het dan voor deze vrouw zijn, die dag en nacht met haar man bezig is. ……
Ben ik even blij met mijn optimistische moeder “Ik begin aan een nieuw hoofdstuk,” zegt ze “want mijn hoofd is stuk. “

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s