Hoe simpel kan het zijn

“Sssst.” De gastvrouw gebaart naar me. Mijn moeder zit met een aantal dames en een vrolijk geklede clown aan de tafel thee te drinken. Aafke, de Mimakker  is op bezoek. Eén van de welzijnsmedewerkers van het huis heeft een opleiding gevolgd om als Mimakker clown intuïtief en speels contact te maken met bewoners. Onopvallend ga ik er bij zitten. Er is een stoel met vlaggetjes versierd. “Wie is er jarig?” Niemand weet wie nou eigenlijk het feestvarken is. Dus gaat Aafke er maar zitten. Hiep hiep hoera. “Jij bent nog niet jarig.” grapt mijn moeder naar haar. Er wordt een vrouw in een rolstoel binnen gereden. Aafke gaat in een hoekje van de kamer knus dicht bij haar zitten. Ze halen speels van alles uit haar tas. scrabbleMijn moeder en ik pakken scrabble uit de kast. Dat doen we de laatste tijd vaker. Goed voor de hersenen en leuk om samen te doen. “Ik kan hier aanleggen. TAART. Dat is mooi, want het is tenslotte feest.“ mompelt mijn moeder. Twee keer woordwaarde. Mijn moeder legt zowaar 23 punten neer. “Je mag bij pakken mam.“ Ze rommelt met de lettertjes. “De letter Q gooien we er uit. Die is te moeilijk.”
Een vrolijke man met snor komt binnen en loopt doelgericht naar onze tafel. “Mevrouw Pullens, u mag mee. We gaan fietsen.” Mijn moeder kijkt verrast op. “Staat mijn fiets dan hier?” De man vertelt dat ze op de duofiets gaan. Even twijfelt mijn moeder omdat het potje scrabble nog niet voorbij is. “Uh… mijn dochter” Ik zie dat ze het leuk vindt om met deze aardige man te gaan fietsen. “Ga maar.” zeg ik. “We maken het spel wel een andere keer af.” Weg is ze. Ik lach in mezelf. Mijn moeder vindt het fijn als ik er ben, maar ze heeft me helemaal niet nodig.

Meer ontremming
“We hebben meer ontremming.” Laat de dokter ons weten. Mijn moeder eet steeds meer. In 6 maanden is ze 5 kg aangekomen. Ik koop nieuwe broeken en rokken voor haar, omdat ze uit haar kleren barst. Ze vergeet dat ze al 4 boterhammen op heeft en eet vrolijk nog 2 boterhammen er achter aan. Ook vraagt ze steeds vaker om een glaasje port. Zorgelijk, vindt de dokter. Ach ja, denk ik. Als ze er nou van geniet!
placematMaar goed. Er wordt afgesproken dat ze maar twee glaasjes port per dag mag drinken en dat er beter gelet gaat worden op haar eetgedrag. Het personeel zit er een beetje mee, want ze willen geen NEE verkopen en mijn moeder niet ongelukkig maken. Ik denk met ze mee. Er wordt een lijst aangelegd waar kruisjes op gezet worden als ze een glaasje krijgt. Danique maakt een mooie placemat voor mijn moeder. De placemat is een succes. Mijn moeder is blij met het welkom en ze wacht nu met eten tot het tijd is.
De portjes? “Het is heel gek.” vertelt Danique “Je moeder vraagt bijna nooit meer om een extra glaasje. Het enige wat we doen is een kruisje zetten op de lijst. Dat merkt ze niet mimakker Aafkeeens. Het gaat hartstikke goed. De psycholoog zou komen, maar ik heb het afgezegd. Niet nodig.“ Ik snap het wel. Ze hebben de energie van het grenzen stellen stevig neergezet. Mijn moeder pakt de boodschap op zonder dat er iets over gezegd hoeft te worden. De gezelligheid blijft. “Ik ga een borreltje drinken.“ roept mijn moeder. We gaan arm in arm op weg naar het restaurant. Mimakker Aafke wil aanhaken “Mag ik ook mee een borreltje drinken. Lekker!“ Mijn moeder kijkt haar aan. “Ga maar mee. Hoewel… als ik naar jouw rode neus kijk, denk ik dat je er al één te veel op hebt.“

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s