Pluk de dag

“Mag ik onze buren bedanken omdat ze ons zo’n fijne middag hebben bezorgd“ Eén van de vrijwilligers sluit de bijeenkomst in de kantine af met het bedanken van de bewoners van de Voorveldse Hof. Het was ook een heerlijke middag, deze derde keer dat we een ontmoeting met de buren organiseren. Tuinenpark De Pioniers ligt naast een verpleeghuis voor mensen met dementie. De paden langs de tuinen vormen het wandelpark van deze buren, de dichtstbijzijnde natuur. Helaas zitten de meeste bewoners van de Voorveldse Hof in een rolstoel of hebben ze begeleiding nodig. Familieleden of vrijwilligers zijn er niet elke dag. Daarom is het fijn dat tuinleden van de Pioniers deze buren eens mee naar buiten nemen. We wandelen, we kijken rond, we ruiken, we plukken , drinken koffie in de kantine en er is ook altijd nog een bijzondere activiteit: een verhaal, muziek of een tentoonstelling. Iedere vrijwilliger van de Pioniers wordt gekoppeld aaJAmoestuinn een bewoner. “Ik had zo’n leuke meneer. Voor hem was het heel belangrijk dat de hele groep bij elkaar bleef. We liepen maar op en neer.”giechelt een tuinlid achteraf enthousiast. Een ander vertelt: “Mijn mevrouw wilde alleen maar bloemen plukken.” En dat kon. Want er zijn genoeg bloemen, geurtakjes en bloesems te vinden in de bloeiende tuinen. Pluk de dag.
Naderhand zijn er vragen: Wat moet je zeggen als iemand niet kan praten? Mijn mevrouw wilde niet. Wat moet ik dan? Iemand vertelt dat ze toch een gesprek leek te hebben, ook al werd er niet met woorden gesproken.
We leren van elkaar en van de begeleiders van het huis. Zo simpel en tegelijk zo doeltreffend. Ons tuinenpark verandert in een dementievriendelijke plek in de stad.

Zuurstof
CoudewaterWe nemen mijn moeder mee voor een uitstapje naar het grote huis op Coudewater waar ze vroeger vaak logeerde. Ze heeft het er vaak over. “Ik heb het idee dat ik nu op Coudewater ben.” Toentertijd was het een psychiatrische inrichting. Haar oom woonde met zijn gezin in een groot huis op dat park. We parkeren de auto bij het grote gebouw. Als we uitgestapt zijn snuiven we eerst de geuren van de lente op. “Je ruikt het al.” zegt mijn moeder. We nemen haar aan de arm en gaan op zoek. “Wat staat het gras er mooi bij.” Ik probeer herinneringen bij haar boven te krijgen. “Hier was de hoofdingang, weet je dat nog?“ Als we denken het huis gevonden te hebben, reageert ze vaag. “Die bomen, wat een prachtige bomen.“ zegt ze alleen maar. “Die vonden we vroeger ook al zo mooi.“ Zouden de bomen meer indruk maken dan het huis? Is de natuur zoveel begrijpelijker en intenser dan gebouwen? Ik merk wel dat mijn moeder en haar huisgenoten enorm genieten van de natuur om hen heen en heel gedetailleerd kijken naar alles wat groeit en bloeit. Er is zoveel te ontdekken: Hoe alles uitloopt, groeit, de kleuren en geuren. “Zuurstof.”roept mijn moeder uit. “Gezondheid en zuurstof, dat heb je nodig.“

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Pluk de dag

  1. roeleke zegt:

    pracht verslag Evelien!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s