Waarom zou ik naar haar toe gaan?

Een goede vriend neemt mijn moeder iedere maand mee voor een autoritje langs de Maas. “Gistermiddag beleefde Margriet weer veel plezier aan ons uitstapje. Ze werd niet moe en dus waren we uren onderweg. Margriet’s zicht op de specifieke situatie wordt minder.” schrijft hij mij. ”Echter het besef over haar levensweg is heel helder. Ze weet precies op welk punt ze is beland. Daarin is ze realistisch, wijs, berustend en evenwichtig.“
pannenkoeken bakkenOp mijn moeders verjaardag bak ik met deze zelfde vriend pannenkoeken in de huiskamer van mijn moeder en haar medebewoners. “Je kunt ze nog versieren ook!” roept één van de dames enthousiast. De spekpannenkoeken worden belegd met aardbeien, stroop én poedersuiker. Het is een smulfeestje voor iedereen; de ouderen, de verzorgenden en voor ons. Mijn moeder vergeet het meteen weer, maar desondanks heeft het impact op de positieve sfeer van haar huis.
Een vriendin van mijn moeder die ik ook uitnodigde voor haar verjaardag schrijft me: “Ik heb al afscheid genomen van je moeder. Ze heeft het naar haar zin met de mensen waar ze mee woont. Het voegt niets toe dat ik haar bezoek.” Tja. Zo kun je het ervaren. Iedereen is anders. De één komt elke maand, de ander nooit meer….
“Waarom zou ik naar mijn man toe gaan.” zegt een vrouw die ik begeleid. “Hij herkent me niet als ik bij hem op bezoek ben. Hij weet niet eens dat hij ooit getrouwd was.“ Dat is hard. Zoveel afwijzing. Rouw. Het is rauwe rouw; Gemis, verdriet, afscheid, terwijl de naaste er nog gewoon is.

Nieuwsgierig
Ik verbaas mij er over dat ik die rouw niet voel. Het zou waarschijnlijk anders zijn als het mijn mijn partner was die getroffen werd door dementie. Maar nu? Misschien komt de rouw bij mij later, misschien is mijn moeder nog te veel aanwezig nu. We zien haar natuurlijk wel veranderen. Ze is meer naar binnen gekeerd, sneller moe, ze reageert vreemd. Maar ze ís er nog.
annetIk ben nieuwsgierig. Hoe zal haar leven verder verlopen? Hoe zal ze zich over een half jaar gedragen? En hoe anders is het verloop van de ziekte bij haar medebewoonsters. Ik ben nieuwsgierig naar mijn eigen emoties en de reacties op haar. Waarom ik mijn moeder bezoek? Niet uit verplichting, zelfs niet uit liefde. Ik ga naar haar toe omdat ik zoveel van haar kan leren. Zij laat me zien hoe het is om met het grote onbekende om te gaan. Zij leert me om te leven zonder houvast. “Ik zou echt niet meer weten waar ik woon.” zei mijn moeder laatst. “Het is goed dat jij er bent, want jij brengt mij straks naar mijn plek. Eens kijken hoe ik dan zal reageren.” Ze weet het nog niet. Het is een stap in het niets. Maar ze is nieuwsgierig hoe ze zal reageren. Die nieuwsgierigheid neem ik mee.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Waarom zou ik naar haar toe gaan?

  1. Lieve Evelien,

    Net jouw stukje gelezen. En ja, de titel, Waarom zou ik naar haar toe gaan, was voor mij een reden, te denken dat zij er niets aan zou hebben wanneer ik zou komen.

    Gistermiddag ben ik een poosje bij Margriet geweest. Na een lange tijd haar weer opgezocht. Eerst gewacht tot ze van de Yoga terugkwam maar toen dat nogal duurde informeerde de verzorgende waar zij kon zijn.

    Het bleek dat ze in de Kapel was, bij een viering. Ik mocht daar wel naar toe om vervolgens samen terug te gaan naar haar kamer.

    Het kleine plantje dat ik mee had genomen viel helemaal in de smaak, wat handig, zei ze, het gietertje zit er al bij.

    (plantje zit in een gietertje)

    Daarna zijn we in het restaurant een kopje koffie gaan drinken en toen het tijd was om terug naar de afdeling te gaan zei ze, wat fijn dat je er bent, nu kan jij mij de weg wijzen.

    Door de gangen lopend hebben we t erover dat die gangen zo lang zijn, nou ja, zegt Margriet, dat is ook de “gang van zaken hier”

    Lieve grtjs van Marianne

    Like

  2. Hilde Noë zegt:

    Dag Evelien,
    Jouw stukjes lees ik altijd met veel aandacht. Ik heb nl. een zus die zwaar dement is. Al een paar jaar weet ze niet meer wie ik ben of hoe mijn naam is. Haar woordenschat is nog minder dan minimaal. Ze vertelt altijd een zelfde soort verhaaltje, al jaren, over een kleedje (=jurkje) en dat papa en mama dat mooi vinden.
    Heeft het dan nog zin om haar te bezoeken? ik kan alleen maar volmondig “ja” zeggen. Helaas kan ik haar niet zo vaak bezoeken als ik zou willen; zij woont in Brugge en ik in het Nijmeegse. Je gaat niet even koffie drinken. Maar als ik er ben, zegt ze steevast: “Wat ben ik blij dat je er bent.” Dan straalt ze en vertelt haar verhaaltje over haar kleedje, tien keer, twintig keer, honderd keer. Zelfs tijdens het eten houdt ze niet op.
    Er is geen sprake meer van ‘bewustzijn’ zoals wij dat doorgaans zien. Maar toch is er altijd dat ‘iets’ wat het waardevol maakt om bij haar te zijn, om samen te zijn. Ik kan ook niet zeggen dat ik rouw om haar, misschien omdat ik het gevoel heb dat ik haar – nog steeds – zie, al is ze geen schim meer van wie ze was. En alles in mij zegt dat ze mij ook ziet, op haar manier. Er blijft een vorm van communicatie op een diep gevoelsniveau, een contact dat ik niet met haar had toen ze nog ‘normaal’ was. Op haar kleedje na, heeft mijn zus, controlefreak die ze was, zowat alles losgelaten. Er is alleen dit moment. Het is bijzonder om dat te zien en mee te maken. Het vraagt ook van mij om alles wat ik over haar weet, gewoon (los) te laten. Dan ontstaat er ruimte voor een contact dat nu bij haar past. Het kan voor een buitenstaander minimaal lijken, maar zo voel ik het niet.
    Tegelijk ben ik me er terdege van bewust dat de omgang met een demente dierbare heel complex kan zijn en o zo pijnlijk. Ik hoop met heel mijn hart dat eenieder die in zo’n situatie leeft, zijn/haar eigen weg en eigen betekenis kan vinden.

    Hilde

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s